Çocukların gelişiminde anne babanın boşanması çok büyük sorunlara yol açar.
Boşanmaların yükünü genellikle çocuklar çeker. Bu olaya çocuk açısından bakarsak, genellikle kendilerini suçlarlar. Çünkü anne ve babasının kendisi yüzünden anlaşamadığını düşünürler.
Bu durumda anne ve babanın aralarındaki sorunları yansıtmada dikkatli davranmaları gerekir. Onların birbirleri ile yaşadığı sorunlar, çocukları depresyona kadar götürebilir. Eğer çocuklarımızın ruhsal ve zihinsel açıdan sağlıklı bir birey olarak yetişmelerini istiyorsak, onların bu süreci atlatmalarına yardımcı olmalıyız. Onlarla konuşurken sanki yetişkin biriyle konuşuyormuşuz gibi bu durumu açıklamalıyız.
Bunu da açıklarken çok açık ve net bir dil kullanmalıyız. Bu ayrılıkta hiçbir suçun ve sorumluluğun onlara ait olmadığı belirtilmelidir. Bu durum çocuğa güzel anlatılırsa, çocuk bu durumdan en az zararla çıkmış olur.
En önemlisi de çocuğa ona duyulan sevgide herhangi bir değişiklik, sevgilerinde bir azalma olmayacağı ve ihtiyaçlarının karşılanacağı güvencesi verilmelidir. Tabii ki anne babalar ayrılmak için evlenmezler. Her anne baba çocuğunu birlikte yetiştirmek istese bile, bazen hayat şartları ayrılığı zorunlu hale getirebilir. İdeal bir ailede büyüyen çocuk her bakımdan çok daha sağlıklı bir birey olarak yetişir.
Önem li başka bir nokta da, ayrılık kararı açıklanırken çocuğun yaşı da göz önünde bulundurulmalı ve ona göre davranılmalıdır. Anne ve babanın ayrılık sonrasında bile, çocukları hakkında görüşmeyi sürdürmeleri gerekir.
Her türlü sorunları birlikte çözmeye çalışmaları çocuk açısından önemlidir. Eğer bunu kendileri başaramıyorlarsa, mutlaka bir uzmandan yardım görmeleri gerekir.
