Bir büyüğüm “balonu bir yerinden sıkarsan, başka bir yerinden patlar.” demişti. Yıllar önce… Anladım sandım, şimdi anlıyorum ki aslında hiç anlamamışım.
Dünyaya gelmeden önce her şey o küçük bedende gizlidir, diyorlar. Ama dünyaya geldiğinde gözleri şaşkın bakıyor bebek. Sonra “öyle yapma, böyle söyleme” diyen sesler…
Kendi sesinle çarpışmaya başlıyorsun zamanla. Ama Larousse olsa yetmez; yapraklardan dökülüyor sözler yere.
“Benim balonlarım vardı” diyordu çocukluğumuzun şarkısında İbo. Müslüm Baba, “kelimeler büyüyor ağzımda” diyerek gitti, paramparça.
Ve en acısı… En sevdiğine çıkıyor faturası. İş deyip sosyal! ortam deyip pek çok kişiye eyvallah diyorsun, ama nazını sevdiğine, seni sevene yapıyorsun. En çok seven, en çok yaralanıyor.
Adaletin bu mu, dünya?
Yorum Yazın
Facebook Yorum