Nergise Övgü

Nergise Övgü

Ne zamandır aklımdaydı. Bugün çiçekçiye gidip kendime nergis aldım. Hani şu zayıf görünen zarif görüntülü, açık sarı yaprakları arasında turuncu turuncu etrafına ışık saçan çiçek. Çiçekçi,

“Buket nasıl olsun, nasıl yapalım,” dedi. Ben de “Kendime alıyorum nergisleri,” deyince adamcağız ince ince gülümsedi. “Kendine çiçek alan nadir insan var,” dedi. Belki de içinden çiçek alacak kimsesi yok zavallı kadın da demiş olabilir. Haksızlık olmasın sevgili eşim bana çiçek almayı sever.

Bazıları da çiçeğe verilen paraya üzülür. “Ona verdiğin parayla yarım kilogram kıyma alsaydın,” eve diyen de çok olur. Şimdi burada ülkedeki enflasyondan et fiyatlarının pahalılığından, ekonomik zorluklardan, asgari ücretten, emeklilerin maaşlarından bahsedip canınızı sıkmayacağım tabiki. Benim yazılar çiçek, böcek, suya sabuna dokunmaz cinsten. Buraya gülücük koymam lazım ama klavye de telefon gibi değil ki iki gözüm. Durun bir dakika yaptım galiba :) ?

İnsanın kendine çiçek alması insanı ayrı bir mutlu ediyor. Çiçek alın kendinize. Hangisini seviyorsanız onu alın. Papatya, gül, ortanca, lale, kasımpatı, orkide, zambak… ne isterseniz onu alın.

Ben daha evime gelmeden yolda genç bir çifti mutlu etti nergisler. Nasıl mı? Gençler yolumun üzerinde kar fotoğrafları için poz veriyorlardı. Kızın eline tutuşturuverdim nergis çiçeklerini. Önce şaşırdılar sonra güldüler. Evlilermiş. Kızcağız “Kocam aldı diye hava atarım,” dedi. Güzel bir hatıra olarak kalacak onlara.

Su dolu bir vazonun içinde evimin en güzel köşesine koydum; gidip gelip kokluyorum. Kokusunu hep farklı bulmuşumdur nergislerin. Karın soğuğunu, kış ayazının içimizi ürperten çığlığını alır götürür nergis kokusu, ılık bir rüzgâr gibi ruhumuzu okşar.

Bu koku biraz da çocukluğumu hatırlatır bana. Babamı hatırlatır. Ocak, şubat aylarında pazar için Antalya’dan getirdikleri sera ürünü meyveler sebzeler arasında sarı sarı gülümserdi nergisler o hafta babam nergis de getirmişse “Okula gitmeden tezgâha uğra,” derdi. Ahh ahhh canım babamm…

Doğadaki her bitkinin bir önemi, her birinin bir faydası var. Nergis çiçeği de insanın yeniden doğma isteğini ve içindeki sessiz değişimi anlatırmış. Kıştan bahara geçiş yeniden doğma, canlanma, yeniden var oluş. Mehmet Bıçak’ın o şiirindeki gibi işte.

Kışın ortasında açan umudun adı nergis

Ayazı yarıp gelen ince bir inat gibi

Toprak donmuş sanılırken bir çiçek var ki

Hala baharı hatırlar.

Soğuğa rağmen boynunu eğmez

Sessizce öğretir beklemeyi

Çünkü bazı çiçekler en çok kar varken inanır güneşe.

Ve bir hilal gibi doğar aldırış etmeden geceye