ALTIN KALEMLE YAZ

ALTIN KALEMLE YAZ

Dünyada insan çok, adam az
Adam bulursan altın kalemle yaz
Her görünen yüz değil bir nişan
Her konuşan dil değil bir vicdan

İnsan yürür, gölgesi peşinden gider
Adam yürür, duası önden gider
İnsan bakar menfaate, payına düşene
Adam bakar yetimin titreyen yüreğine

İnsan kalabalıktır çarşıda, pazarda
Adam sessizdir, durur dara düşen yerde
İnsan çıkarına göre eğilir bükülür
Adam doğruysa kırılır ama eğilmez, dik ölür

İnsan söz verir, rüzgarla savrulur
Adam söz verir, canıyla kavrulur
İnsan alkış arar, göz arar, meydan arar
Adam geceyi sever; Rabbine açılan bir kapı arar

Bir anne düşün, saçına ak düşmüş
Kapısında bekler evlat diye üşümüş
İnsan geçer görmeden o kapıyı
Adam: “Bir ihtiyacın var mı, ana?” diye sorar soruyu

Bir çocuk düşün, kalbinde hayalleri kırık
Ayakkabısı yırtık, yüzü solgun buruk
İnsan görür ve susar
Adam görür ve susmaz; yüreği yanar

İnsan çoğalır, dünya daralmaz
Adam azalır, gönüller daralır biraz
Çünkü adam omuzdur, sığınılacak dağdır
Fırtınada yanındaysa, korku ayıptır

Adam dediğin merhamettir, emanettir
Helal lokma, temiz niyettir
Yetimin başını okşayan eldir
Emanete sahip çıkan güvendir

Ey ustam, sen hangisisin söyle?
Kalabalıkta bir isim mi
Yoksa aranan bir gölge mi çölde?
Yoksa utanılan bir karakter mi baş köşe de?

Dünyada insan çok, adam az
Bulursan birini, kıymet bil, yaz
Hemde altın kalemle yaz ismini deftere
Silmesin zamanın sert esen rüzgarı

Adamı tanımak zordur ilk bakışta
Çünkü göstermez kendini alkışta
O, yangın yerinde sudur
Yıkılan gönülde umuttur

İnsan toksa da gönlü açtır
Adam açsa da gönlü toktur
Canlar temiz suyla değil 
Temiz niyetle canlanır
Temizliğin suyla değil
Gönülle olduğunu bilir

İnsan, yetimin hakkına girebilen
Adam olamamış, aynaya bakınca küçülen
Değil adamlık üç beş kuruşta
Marifet adam gibi adam olmakta

İnsan, mazlumun hakkını yerken susabilen
Vicdanını üç kuruşa kiraya verebilen
Adam, bir mazlumun iç çekişini duyunca irkilen
El uzatmadığı gün kendinden eksilen

İnsan olmak kolaydır doğmakla
Adam olmak zor; doğrulmakla
Bir ömürlük imtihandır bu yol
Niyetle başlar, tamam olur sabırla

Ustam…
Sen de bilirsin, adam dediğin
Kırıldığında bile kırmayan
Yandığında bile yakmayan
Sevdi mi omuz olan
Gitti mi iz bırakan 

Dünyada insan çok, adam az
Adam bulursan altın kalemle yaz
Hatta bir değil, iki kere yaz…
Çünkü böyleleri
Her çağda
Biraz…