Schaerbeek: Audrey Henry’nin ayrılışı MR ile PS arasında bir meşruiyet savaşını başlattı

Schaerbeek’te siyasi kırılma: Audrey Henry’nin bölgesel göreve yükselmesi 2028 belediye başkanlığı mücadelesini şimdiden yeniden şekillendiriyor

Kadir Duran | Bruxelles Korner

Schaerbeek’te Audrey Henry’nin (MR) Brüksel Bölgesi’nde Şehircilik ve Temizlikten sorumlu Devlet Sekreteri olarak atanması, basit bir kariyer ilerlemesinden çok daha fazlasını ifade ediyor. Bu gelişme, yerel siyasi dengeleri yeniden yapılandıran ve fiilen 2028 belediye başkanlığı mücadelesini başlatan yapısal bir siyasi dönüm noktasıdır.

Brüksel’in kurumsal yapısı içinde mantıklı bir terfi olarak görülebilecek bu atama, aslında daha derin bir gerilimi ortaya çıkardı: yerel meşruiyet ile bölgesel güç arasındaki çatışma ve yerel bağlılık ile siyasi yükselme stratejisi arasındaki karşıtlık.

Çünkü Schaerbeek’te artık mesele sadece bugün kimin yönettiği değil, yarını kimin temsil ettiği sorusudur.

Belediye başkanlığını kazanmak için 240 gün, bırakmak için bir yıl

Bu geçişin hassasiyeti, oluştuğu siyasi bağlamdan kaynaklanıyor. Seçimlerden sonra belediyede çoğunluğun kurulması için 240 günden fazla müzakere yapılması gerekti. Bu müzakereler sırasında MR, belediye başkanlığı makamını temel bir şart olarak öne sürdü ve sonunda PS ile yapılan güç paylaşımı anlaşması kapsamında Audrey Henry bu görevi üstlendi.

Anlaşmaya göre, belediyeyi ilk etapta MR yönetecek, ardından Şubat 2028’de belediye başkanlığı PS’li Hasan Koyuncu’ya devredilecekti.

Ancak Audrey Henry’nin belediye başkanı olduktan bir yıldan kısa süre sonra bölgesel hükümete atanması, bu zaten kırılgan olan dengeyi sarstı.

Schaerbeek Sosyalist Partisi için mesaj nettir. PS, yaptığı açıklamalarda “Schaerbeek ikinci bir seçenek değildir” diyerek vatandaşların “tam zamanlı olarak kendilerine bağlı kalan seçilmiş temsilcileri hak ettiğini” vurguladı. En çarpıcı ifade ise suçlamayı özetliyor:

“Schaerbeek’e hizmet edenler vardır, bir de Schaerbeek’ten yararlananlar vardır.”

Bu eleştirinin ötesinde, asıl tartışılan konu yerel göreve sadakat meselesidir.

MR’nin savunması: Schaerbeek’i bölge düzeyinden güçlendirmek

Bu suçlamalar karşısında Audrey Henry kararını açıkça savundu. Yaptığı açıklamada, Schaerbeek’e olan bağlılığının sürdüğünü ve kararının fırsatçılıkla ilgisi olmadığını belirtti.

Savunmasının merkezinde kurumsal bir gerçeklik yer alıyor: kendisine verilen şehircilik, kentsel gelişim ve temizlik yetkileri, Brüksel belediyelerinin geleceğini doğrudan şekillendiren stratejik alanlardır.

Başka bir deyişle, bölgesel düzeyde görev almak, daha geniş ve daha etkili bir etki alanı sunmaktadır.

Kullandığı ifade bu yaklaşımı net biçimde özetliyor:

“Schaerbeek’in temsilcilere ihtiyacı var.”

Bu söylem, rolünü yeniden tanımlıyor: artık sadece yerel bir yönetici değil, Schaerbeek’i bölgesel karar alma merkezinde temsil eden bir siyasi aktör.

Bu yaklaşım, bölgesel düzeyi gerçek güç merkezi olarak gören dikey bir siyasi mantığa dayanıyor.

Ancak bu anlayış, siyasi meşruiyetin öncelikle yerel bağlılık ve süreklilikten geldiğini düşünen seçmenler ve bazı siyasi ortaklar tarafından farklı şekilde algılanıyor.

Yapısal siyasi istikrarsızlıkla karşı karşıya bir belediye

Audrey Henry’nin ayrılığının ilk sonucu, alışılmadık bir kurumsal geçiş süreci oldu. MR’li Martin de Brabant, Hasan Koyuncu’nun 2028’de görevi devralmasına kadar geçici belediye başkanı olarak görev yapacak.

Bu durum, tek bir yasama döneminde Schaerbeek’in üç farklı belediye başkanı görebileceği anlamına geliyor.

Bu hızlı lider değişimi, siyasi istikrar algısını zayıflatıyor ve bazı çoğunluk ortaklarının “absürt” olarak tanımladığı bir durumu ortaya çıkarıyor.

Bu durum, Boris Dilliès’in bölgesel göreve geçişinin yerel istikrarı sarsmadığı Uccle gibi daha istikrarlı belediyelerle karşılaştırıldığında daha da dikkat çekici hale geliyor.

Schaerbeek’te ise siyasi denge daha kırılgan ve her değişim doğrudan sonuçlar doğuruyor.

Hasan Koyuncu krizi siyasi fırsata dönüştürüyor

Bu ortamda Hasan Koyuncu dikkatli ve stratejik bir konumlanma sergiliyor. Açıklaması kısa ama güçlü:

“Schaerbeek sadık ve tam zamanlı bir belediye başkanını hak ediyor. Schaerbeek halkı için hazır durumdayım. Şubat 2028’de görüşmek üzere.”

Herhangi bir kurumsal kriz yaratmadan, kendisini gelecekteki istikrarın temsilcisi olarak konumlandırıyor.

Stratejisi basit: zamanın kendi meşruiyetini güçlendirmesine izin vermek.

Kısa vadede MR kurumsal gücü elinde tutuyor. Ancak PS, sadakat ve süreklilik söylemi üzerinden orta vadeli siyasi avantaj inşa ediyor.

Artık mücadele sadece kurumlar içinde değil, kamuoyu algısı düzeyinde yürütülüyor.

Schaerbeek, Brüksel siyasi sisteminin çelişkilerinin aynası

Bu gelişmeler, Brüksel siyasi sisteminin temel bir gerçeğini ortaya koyuyor.

Belediye düzeyi demokratik yakınlığı temsil ederken, bölgesel düzey gerçek stratejik gücü elinde tutuyor.

Bu ikili yapı, yapısal bir gerilim yaratıyor.

Bir belediye başkanının hızla bölgesel göreve geçmesi, yerel görevin hem bir sorumluluk hem de bir geçiş noktası haline geldiğini gösteriyor.

Bugün Schaerbeek’te iki farklı siyasi vizyon karşı karşıya:

• MR’nin savunduğu, bölgesel gücü siyasi etkinliğin ana aracı olarak gören yaklaşım

• PS’nin savunduğu, yerel sürekliliği siyasi meşruiyetin temeli olarak gören yaklaşım

Bu çatışma, sadece Schaerbeek’e özgü değil. Brüksel’de siyasi gücün dönüşümünü yansıtan daha geniş bir eğilimin parçası.

Siyasi gerçeklik: 2028 mücadelesi şimdiden başladı

Kurumsal olarak çoğunluk devam ediyor. Anlaşma yürürlükte. Geçiş planlanmış durumda.

Ancak siyasi olarak yeni bir dönem başlamış durumda.

Audrey Henry’nin ayrılışı sembolik bir boşluk yarattı. Hasan Koyuncu bu boşluğu doldurmaya hazırlanıyor. MR mevcut gücü koruyor. PS ise geleceği inşa ediyor.

Schaerbeek’te siyasi mücadele artık iki zaman diliminde yürütülüyor: kurumsal bugün ve siyasi yarın.

Ve şimdiden net olan bir gerçek var:

2028’deki geçiş sadece bir görev devri olmayacak. Bu, bir meşruiyet testi olacak.