Bruxelles Korner

Sibel Bozkurt

Almanya'da Yaşayan Türk Çocuklarının Eğitim Sorunları 

Almanya'da toplam 8 milyon yabancı yaşıyor. Bu nüfusun çoğunluğunu Türkler oluşturuyor. İlk başlarda homojen bir yapıda bulunan Türk işçi göçmenleri artık Alman sosyal hayatın her alanında yer alıyor. O dönemden bu döneme sosyal konumları değişmiş, işçisinden serbest meslek sahibine sanata kültüre, spora işverenine kadar uzanan heterojen bir yapıya dönüşmüştür.

Tabii ki Türkiye'nin yurt dışında 5 milyon vatandaşının bulunmam önemli. Bu şekilde de yaşadıkları ülkeye her açıdan katkılan var. Burada yaşayan her birey de kendi kültürlerini de unutmamalı ve en iyi şekilde temsil etmeli. Nasıl ki bir ülkede çok ülkede yaşayan Yahudiler ve Ermeniler kimliklerini, ana yurtlarına bağlılıklarını ön plana çıkarıyorsa bizim de onlardan örnek almamız gerekir. Almanya toplumsal anlamda her geçen gün daha da çoğulcu hale gelmektedir.

Bu toplumsal çeşitlilik büyük bir kazanç olmanın yanı sıra, zorlukları da beraberinde getiriyor. Bana göre en önemli sorun, Türk kökenli öğrencilerin durumlarının hala endişe verici olması. Bu zorluklan aşılmasında yavrularımız kendi ana dilini öğrenmesi çok önemli. Çünkü anadil, diğer dillere temel teşkil ediyor. Almanya'daki Türk çocukları ana dillerini iyi bilmediği için, ikinci dili öğrenmede başarılı olamıyor. Bu da haklı olarak velileri endişelendiriyor.

2016 senesine ait Eğitim Rapor’unda okullardaki genel şartların on yıl öncesi göre çok daha iyi durumda olduğu belirtilmiş olsa da, Türk öğrenciler için durum öyle değil. Alman yaşıtlarına göre Türk kökenli çocuklar daha çok destek okulları (Förderschule) ve temel okulları (Hauptschule) kabul edilmekte, ya da eğitimlerini yanda bırakmaktadırlar. Raporda aynı zamanda meslek eğitiminde Türk kökenli öğrencilerin okulu bırakma oranlan Alman öğlencilere göre P fazla olarak belirtilmiştir.

Okullardaki desteklerin yetersizliği de çocukların başarısız olmasında önemli bir faktör. Oysa ki, göçmen toplumlarda çok dillilik toplumun vazgeçilmez, unsurlardan biri olarak görülür. Halbuki okullar sadece bilgi aktarımı, hem de kişilik geliştirmeye ve mesleğe hazırlık yerleri olarak görülmemeli, toplumda çeşitliliği destekleyici ve ayrımcılığa karşı durma gibi konulara da derslerinde yer vermelidir. Ayrıca iki dilde eğitim için gerekli olan unsurlar dikkate alınmalı, erken yaşta eğitimde çok dillilik desteklenmeli. Üzülerek ifade edeyim ki göçmen topluluklarında çok dillilik avantaj olduğu halde, Alman toplumu bunu dezavantaj görüyor.

Hatta göçmen kökenli öğretmenlerin işlere alınmasında kolaylık sağlamayıp, emekli olan öğretmenlerin yerine de yenisini atamıyor. Siz velilere düşen görev, Türkçe dersinin önemini kavrayarak çocuklarımızın derslere katılmasını sağlamanız gerekir. Sonuç olarak bu yavrularımızı geleceğidir, kendi benliklerini korumak adına da önemlidir.