Bruxelles Korner
Zehra Özer
"Ben acilen akşamları beni yatağıma yatırabilecek ve gece boyunca bir şeyler ters gittiğinde olaya müdahale edebilecek evimde misafir odasında kalmayı kabul eden birisini arıyorum. Böyle birisini bulamazsam ben iki ya da belki üç gün ardı ardına tekerlekli sandalyemde, uyumak zorunda kalmayacağım!" dedi Jeroen Sleecks umutsuzca.
Refakatcı olarak gece ona yardım edecek birilerini bulmak giderek daha zor olduğunu söylüyor Jeroen. Kısacası refakatcının işi şöyle olacak: Eğer Jeroen gece onu yatağına yatıran ve geceyi evindeki misafir odasında geçirmek isteyen birisini bulursa ona, kesintisiz brüt olarak gecede 44 euro maaş ödeyecek. "Bu hafta için sorun çözüldü, ancak önümüzdeki hafta Jeroen için arama yeniden başlayacak. Ben bu durumumdan başka birşey düşünemez oldum, kafamın içinde sadece bu durumla uğraşıyorum," diyor iki yıldır Belçika'nın Deinze kasabasında bir yardım servisi dairesinde yaşayan Jeroen.
Kaza anında boynu kırıldı
Jeroen bağımsızlığına ayrıca çok düşkün. Üç yıl öncesine kadar bağımsızdı, ancak 10 Eylül 2013 tarihinde kaderi acımasızca değişti. "Belçika'nın Gent şehrine bağlı olan Drongen kasabasında geçirdiği bir araba kazasında direksiyon hakimiyetini kaybetti. Arabası kaymaya başladı ve çok kez takla atarak bir beton menfezi üzerinde baş aşağı durakladı. Yanımda oturan arkadaşımda bir çizik dahi yoktu, benim ise boynum kırıldı."
O andan itibaren koltukaltından aşağısına kadar felç. "Ben artık bu durumu kabullendim. Ben kollarımı biraz kımıldatabiliyorum, ama parmaklarımda hiçbir his yok. Kafam ve boynum yine de iyi çalışıyor ve üst bedenimi hala biraz kımıldatabiliyorum, ama hepsi bu. Her sabah bir hemşire, beni yatağımdan kaldırmaya geliyor. Beni yıkıyor ve bana elbiselerimi giydiriyor. Daha sonra Familiezorg (Aile bakımı) servisinden birisi geliyor, yemeğimi yapıyor ve çamaşırlarımı yıkayıp ütülüyor. Hafta içi her sabah bir fizyoterapist geliyor ve öğleden sonra yine Familiezorg’dan geliyorlar. Ben her gün saat 16:00 dan saat 22:00 ya kadar yalnız kalıyorum. Ben tabletim olmadan hiç bir şey yapamam ve tabletim sayesinde ışıkları, TV’yi, interneti ve kapıları kontrol edebiliyorum."
Ancak, gece düştüğünde, Jeroen’un günlük rutininde giderek bir boşluk oluşuyor. "Ben genellikle beni yatağıma yatıran ve misafir odasında geceyi geçiren birisini bulabiliyorum. Bu gerçekten gerekli, çünkü bir kez yatağıma yatırıldığımda artık hiçbir şey yapamıyorum. Ben birinde geceyi yalnız geçirdim, ama iyi yatırılmamıştım ve tek başıma bir santimetre bile hareket edememiştim. Böyle bir geceyi daha yaşamak istemiyorum. Ama hiç kimseyi bulamazsam, ben o zaman sabaha kadar tekerlekli sandalyemde uyumayı tercih ediyorum. Ama iki gün üst üste tekerlekli sandalyemde uyursam, ertesi günleri mahvoluyorum. Ben bunu iki yıl içinde, otuz kere falan yapmak zorunda kaldım, " dedi Jeroen.
On saat evden gidecek
"T-Interim-iş bulma kurumu için birini bulmanın kolay olmadığını anlıyorum. Bir saatlik iş için 44 euro veriliyor, ama kişi on saat evinden gitmek zorunda kalıyor. Böyle bir iş düzeninin bir aile hayatına sığdırılması zor. Eğer imkanım olsaydı daha fazla maaş öderdim ama bütçem buna izin vermiyor. Ben bu konuda arkadaşlarıma ve aileme de güvenebilirim, ama onlara daha fazla yük olmak istemiyorum."
Bakım evi istemiyor
Bir bakım evi Jeroen için bir seçenek değildir. "Neredeyse tamamen felçim, ama beynimde hiçbir sorun yok. Elimde kalan o çok az bağımsızlığımdan vazgeçmek istemiyorum. Ben bir şey için yardım istemeden önce, ilk kendim en az yirmi kez denerim. Bu bana hala bir şeyler yapabiliyorum hissini veriyor. "
Jeroen’a acil yardım etmek isteyen, [email protected] mailadresinden irtibata geçebilir.
Yorum Yazın